موسسه تحقیقات خاک و آب پژوهش آب در کشاورزی 2228-7140 33 4 2019 12 22 Effects of Conjunctive Use of Different Amounts of Saline and Non-Saline Waters on Vegetative Growth of Date Offshoots اثرات سطوح مختلف تلفیق آب‌های شور و غیرشور بر رشد رویشی پاجوش‌های خرما 661 672 121245 10.22092/jwra.2020.121245 FA مجید علی حوری موسسه تحقیقات علوم باغبانی Journal Article 2019 06 01 Mixing saline and non-saline water is one of the management methods for using saline water resources. This research was carried out to study the effects of conjunctive use of saline and non-saline water on vegetative growth of <em>Barhee</em> date offshoot. The experiment was conducted in a randomized complete block design with six treatments and three replications. The treatments included: T₁= irrigation with the Karun River water (2.3 dS/m), T₂= irrigation with Karun River water and saline water of 5 dS/m (volume ratio 2:1), T₃= irrigation with Karun River water and saline water of 8 dS/m (volume ratio 2:1), T₄= irrigation with Karun River water and saline water of 5 dS/m (volume ratio 1:2), T₅= irrigation with Karun River water and saline water of 8 dS/m (volume ratio 1:2), and T₆= irrigation with saline water of 5 dS/m. The offshoots water requirement was calculated based on FAO pan evaporation method. The results showed that irrigation treatments had significant effect (p < 1%) on plant vegetative traits. There was no significant difference (p < 1%) between T₁ and T₂ in leaf length, number of leaflets, and shoot wet and dry weights of date offshoot. The number of leaves and leaflets of the plant decreased by 64.9% and 58.2%, respectively, in treatment of irrigation with saline water of 5 dS/m compared to T₁. While reduction amounts of these vegetative traits in T₂were zero and 8.2%, respectively. Also, shoot wet and dry weights of date offshoot in T₆was decreased by 64.7% and 67.5%, respectively; but, in T₂, these vegetative traits decreased only by 7.7% and 8.6%, respectively. <strong>یکی از روش‌های مدیریتی در استفاده از منابع آب شور، اختلاط یا تلفیق آب شور و غیرشور می‌باشد. این تحقیق به منظور بررسی اثرات استفاده تلفیقی از آب شور و غیرشور روی رشد پاجوش‌های خرمای رقم برحی، در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت یک سال اجرا شد. شش تیمار آزمایشی شامل: </strong><strong>=T₁</strong><strong>آبیاری با آب رودخانه کارون (3/2 دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر)، </strong><strong>=T₂</strong><strong>آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور پنج دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر (با نسبت حجمی دو به یک)، </strong><strong>=T₃</strong><strong>آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور هشت دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر (با نسبت حجمی دو به یک)، </strong><strong>=T₄</strong><strong>آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور پنج دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر (با نسبت حجمی یک به دو)، </strong><strong>=T₅</strong><strong>آبیاری با آب رودخانه کارون و آب شور هشت دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر (با نسبت حجمی یک به دو) و </strong><strong>=T₆</strong><strong>آبیاری با آب شور پنج دسی</strong><strong> </strong><strong>زیمنس بر متر بودند. میزان آب آبیاری با روش تشت تبخیر فائو برآورد ‌شد. نتایج نشان داد که تیمارهای آبیاری بر صفات رویشی گیاه اثر معنی‏داری در سطح احتمال یک درصد داشتند. طول برگ، تعداد برگچه و ماده تر و خشک اندام هوایی گیاه در تیمار </strong><strong>T₁</strong><strong> فقط با تیمار </strong><strong>T₂</strong><strong> اختلاف معنی‌داری نداشت. میزان کاهش تعداد برگ و برگچه گیاه در تیمار </strong><strong>T₆</strong><strong> به ترتیب 9/64% و 2/58% نسبت به آبیاری با تیمار </strong><strong>T₁</strong><strong> بود، در حالی که این میزان در تیمار </strong><strong>T₂</strong><strong> به ترتیب به صفر و 2/8% رسید. همچنین ماده تر و خشک گیاه در تیمار </strong><strong>T₆</strong><strong> به ترتیب 7/64% و 5/67% کاهش یافت، ولی در آبیاری با تیمار </strong><strong>T₂</strong><strong> به ترتیب فقط 7/7% و 6/8% نسبت به آبیاری با آب رودخانه کارون کمتر شد.  </strong> https://wra.areeo.ac.ir/article_121245_3145da987f5a58d76c72723a722de994.pdf